A Legal Analysis of the Unlawful Seizure of Iranian Assets by the United States

Document Type : Original Article

Authors

1 Associate Professor, Department of Fiqh and Foundations of Islamic Law, Faculty of Theology and Islamic Studies, Qom, Iran;

2  Ph.D. Graduate in Fiqh and Foundations of Islamic Law, Semnan University, Semnan, Iran;

Abstract

In the contemporary international system, there has been a growing trend of unilateral and multilateral actions by states that disregard the rights of other states. Powerful countries have consistently employed economic sanctions as a means of deterring target states from pursuing certain policies, and the United States of America can undoubtedly be regarded as the leading practitioner of such measures. Although the United States has consistently justified its actions on the grounds of promoting and protecting human rights throughout the international community, it has itself become one of the violators of human rights in the states it targets. Recently, the Supreme Court of the United States, a domestic judicial authority for the adjudication of disputes, issued a judgment against the Government of Iran and, in enforcing that judgment, ordered the seizure of the assets of the Central Bank of the Islamic Republic of Iran and their use to satisfy the judgment. This measure, taken under the pretexts of supporting terrorist activities, involvement in the production and proliferation of weapons of mass destruction, money laundering in the region, and similar allegations, despite lacking any logical foundation or persuasive evidence, is contrary to the principles of international law. The violation of the immunity of the Central Bank of Iran and the seizure of its assets are incompatible with customary international law and international treaties and are contrary to both legal and ethical principles. Accordingly, the actions of the United States lack legal validity and give rise to the international responsibility of the United States. The International Court of Justice has jurisdiction to hear Iran’s claim against the United States and to determine the compensation due.

Keywords

Main Subjects

بانک‌های مرکزی در نظام اقتصادی معاصر نقش بنیادینی در هدایت سیاست‌های پولی، حفظ ثبات مالی و ارتقای رشد اقتصادی دولت‌ها ایفا می‌کنند. در طول قرن بیستم، با گسترش وظایف این نهادها و افزایش استقلال آن‌ها از دولت‌ها، مسئله مصونیت بانک‌های مرکزی در عرصه حقوق بین‌الملل و روابط تجاری اهمیت ویژه‌ای یافت. در ابتدا دکترین «مصونیت مطلق» برای حمایت از این نهادها مطرح بود، اما به‌تدریج و با گسترش تعاملات اقتصادی، رویکرد «مصونیت محدود» جایگزین آن گردید تا میان جایگاه دولتی بانک‌های مرکزی و الزامات فعالیت‌های تجاری بین‌المللی نوعی موازنه ایجاد شود.

با این حال، در سال‌های اخیر تحریم‌های اقتصادی و اقدامات یک‌جانبه برخی دولت‌ها، به‌ویژه ایالات متحده، این موازنه را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. تحریم بانک مرکزی ایران و توقیف دارایی‌های آن با استناد به ادعاهایی نظیر حمایت از تروریسم یا مشارکت در برنامه‌های تسلیحاتی، در حالی صورت گرفته که قوانین داخلی آمریکا از جمله «قانون مصونیت دولت‌های خارجی» اصولاً مصونیت بانک‌های مرکزی خارجی را به رسمیت شناخته و رویه قضایی این کشور نیز در موارد متعدد از آن حمایت کرده است. با وجود این، ایالات متحده در قبال ایران از این رویکرد عدول کرده و از طریق تصویب قوانین و دستورات اجرایی جدید، زمینه توقیف دارایی‌های بانک مرکزی ایران را فراهم ساخته است.

چنین اقداماتی نه‌تنها با اصول و قواعد پذیرفته‌شده حقوق بین‌الملل درباره مصونیت اموال بانک‌های مرکزی سازگار نیست، بلکه می‌تواند ناقض تعهدات بین‌المللی ایالات متحده نیز تلقی شود. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که توقیف دارایی‌های بانک مرکزی ایران توسط آمریکا زمینه تحقق مسئولیت بین‌المللی این دولت را فراهم می‌سازد. در این چارچوب، بهره‌گیری از ظرفیت‌های حقوقی موجود، از جمله عهدنامه مودت ۱۹۵۵ و آرای صادره از سوی دیوان بین‌المللی دادگستری، برای طرح دعوا و پیگیری‌های قضایی، یکی از راهکارهای اساسی حقوقی جهت پیگیری این نقض و مطالبه جبران خسارت بر اساس موازین حقوق بین‌الملل ارزیابی می‌شود.

References

Aḥmadī Vāstānī, ʿAbd al-Ghanī. (1363 SH). “Sharḥ-i Mukhtaṣar-i Bayāniyyeh-hā-yi al-Jazāyir.” Journal of Ḥuqūqī Bayn al-Milalī (1). [In Persian].
Al-Ḥamawī, Maʾmūn. (1966). Al-Muṣṭalaḥāt al-Diblūmāsiyyah. Beirut: Maktabat Khayyāṭ. [In Arabic].
ʿAmīd, Ḥasan. (1365 SH). Farhang-i Fārsī-yi ʿAmīd. Tehran: Amīr Kabīr Publications. [In Persian].
Anṣārī Muʿīn, Parvīz. (1389 SH). Maṣūniyyat-i Qaḍāʾī-yi Dawlat-hā va Amwāl-i Ānhā. Tehran: Mīzān Publications. [In Arabic].
Asbaqī Naminī, Sayyid Muḥammad. (1392 SH). Muṣāḥabeh Darbāreh Masāʾil-i Ḥuqūqī-yi Bayn al-Milalī [Interview]. [In Persian].
Christopher, Warren; et al. (1384 SH). Tajribeh-yi Yak Buḥrān: Rīsheh-hā-yi Siyāsī, Ḥuqūqī va Mālī-yi Bayāniyyeh-hā-yi al-Jazāyir. (Trans. Nuṣratullah Ḥilmī). Tehran: Mīzān Publications. [In Persian].
Faḍāʾilī, Muṣṭafā; Rezaei, Ḥusayn. (2025). “Taḥlīl-i Ārāʾ-yi Dīvān-i Bayn al-Milalī-yi Dādgostarī dar Daʿāvī-yi Iran va Īyālāt-i Muttaḥideh.” Journal of New Issues in Islamic Jurisprudence, 4(2). [In Persian].
Ḥasanpour, Yāsmīn. (1384 SH). Barresī-yi Pūlshūyī dar Asnād-i Bayn al-Milalī va Ḥuqūq-i Iran (Master’s Thesis). University of Tehran, Tehran. [In Persian].
Ibn Fāris, Aḥmad. (n.d.). Muʿjam Maqāyīs al-Lughah. Qom: Maktabat al-Aʿlām al-Islāmī. [In Arabic].
Jaʿfarī Langarūdī, Muḥammad Jaʿfar. (1373 SH). Tarmīnūlūzhī-yi Ḥuqūq. Tehran: Ganj-i Dānish Library Publications. [In Persian].
Khuzāʿī, Ḥusayn. (1385 SH). “Mulāḥaẓātī Nisbat bih Kunvansiyūn-i Jānviyeh 2005-i Sāzimān-i Milal-i Muttaḥid Rājiʿ bih Maṣūniyyat-i Qaḍāʾī-yi Dawlat-hā va Amvālishān.” Journal of Ḥuqūqī, (35). [In Persian].
Mārūsī, ʿAli. (1390 SH). Gozārish-i Ārāʾ-yi Dīvān-i Dāvarī-yi Daʿāvī-yi Iran va Īyālāt-i Muttaḥideh-yi Āmrīkā (Vol. 1). Tehran: Office of the Deputy for the Codification, Consolidation, and Publication of Laws and Regulations. [In Persian].
Muḥibbī, Muḥsin. (1377 SH). “Bayāniyyeh-hā-yi al-Jazāyir: Yak Darīcheh, Chand Nigāh.” Journal of Ḥuqūqī-yi Bayn al-Milalī, (23). [In Persian].
Muḥibbī, Muḥsin. (1390 SH). Dīvān-i Dāvarī-yi Daʿāvī-yi Iran –Īyālāt-i Muttaḥideh-yi Āmrīkā. (Trans. Muḥammad Ḥabībī). Tehran: Shahr-i Dānish Publications. [In Persian].
Muʿīn, Muḥammad. (1371 SH). Farhang-i Fārsī-yi Muʿīn. Tehran: Amīr Kabīr Publications. [In Persian].
Mumtāz, Jamshīd; Ranjbariān, Amīr Ḥusayn. (1376 SH). “Mudākhaleh-yi Āmrīkā dar Umūr-i Iran va Iqāmeh-yi Daʿvā-yi Iran dar Dīvān-i Dāvarī-yi Iran va Āmrīkā.” Quarterly Journal of the Faculty of Law and Political Science, University of Tehran, (37). [In Persian].
Sayfī, Sayyid Jamāl. (1376 SH). Iʿtirāḍāt-i Shaklī ʿAlayh Aḥkām-i Ṣādirah az Dīvān-i Dāvarī-yi Daʿāvī-yi Iran–Īyālāt-i Muttaḥideh. (Trans. Parvīn Muḥammadī). Dīdgāh-hā-yi Ḥuqūqī, (5). [In Persian].
Shahriyārī, Muḥammad. (1386 SH). Pūlshūyī dar Asnād-i Bayn al-Milalī va Ḥuqūq-i Iran. Tehran: Dādyār Publications. [In Persian].
Vakīl, Amīrsaʿīd. (1387 SH). “Ruviyyeh-yi Dīvān-i Urūpāʾī dar Irtibāṭ bā Maṣūniyyat-i Dawlat-hā az Iqdāmāt-i Ijrāʾī.” Journal of Ḥuqūqī, (38). [In Persian].

Files

History

  • Receive Date: 08 December 2023
  • Revise Date: 31 December 2023
  • Accept Date: 12 May 2024

Share

How to cite

Statistics